![سید قطب که بود و چه تاثیری بر گفتمان تکفیری داشت؟ سید قطب که بود و چه تاثیری بر گفتمان تکفیری داشت؟](https://cdn.fararu.com/files/fa/news/1403/6/11/2189904_978.jpg)
دولت ائتلافي واژه يي است که حاميان محمود احمدي نژاد از شنيدن آن احساس خوبي پيدا نمي کنند چرا که آن را طرحي از سوي رقيبان شان مي بينند که قصد دارند مديران دولت نهم را به کناري زده و خود در جايگاه آنها قرار گيرند.
با اين حال واژه دولت ائتلافي از آغاز رقابت هاي انتخاباتي در سال گذشته همواره بر سر زبان بوده است. ابتدا گروهي از محافظه کاران سنتي مانند علي اکبر ناطق نوري اين بحث را مطرح کردند، سپس گروهي از اصلاح طلبان مانند غلامحسين کرباسچي همراهي خود را در اين طرح اعلام کردند ولي اکنون تنها اصولگرايان منتقد احمدي نژاد و چهره هايي مانند محسن رضايي هستند که ايده «دولت ائتلافي» را همچنان در ذهن مي پرورانند.
دولت ائتلافي آن طور که هوادارانش مي گويند نقطه تمرکز خود را بر پرهيز از تضادهاي تند سياسي و بهره گيري از توان مديريتي چهره هاي کارآمد هر دو جناح بنا گذاشته است ولي اين ايده واکنش هاي تندي را از سوي حاميان احمدي نژاد به همراه داشته است.
به هر حال فارغ از اينکه دولت ائتلافي زاييده کدام جريان سياسي است و چه هدفي را دنبال مي کند، به نظر مي رسد اين طرح هنوز نتوانسته از توان بالقوه براي تاثيرگذاري در انتخابات رياست جمهوري پيش رو بهره مند شود. حاميان دولت ائتلافي هنوز گروهي اندک شمار از جريان هاي حاشيه يي اصولگرا را تشکيل مي دهند و نقطه آسيب پذيري رفتار آنها، ناکامي براي معرفي يک کانديدا در انتخابات است.
محسن رضايي به عنوان متولي اصلي «دولت ائتلافي» در هفته هاي اخير تاثير چنداني بر فضاي انتخابات نداشته و محمدباقر قاليباف شهردار تهران نيز که در محافل سياسي به عنوان يکي از همراهان دولت ائتلافي به شمار مي رفت، انصراف خود را از حضور در ميدان انتخابات اعلام کرده است.
آخرين مورد از ناکامي هواداران «دولت ائتلافي» نيز هفته گذشته رقم خورد که به رغم اعلام قبلي مبني بر برگزاري کنفرانس مطبوعاتي محسن رضايي اين کنفرانس لغو شد. برخي تحليلگران احتمال مي دادند رضايي قصد دارد در جريان کنفرانس مطبوعاتي اش، کانديداتوري خود را نيز اعلام کند ولي لغو کنفرانس مطبوعاتي شائبه ها درباره ناکامي جريان هوادار «دولت ائتلافي» را بيشتر کرد.
آنها در زمان باقيمانده تا آغاز رسمي رقابت هاي انتخاباتي فرصتي بسيار کوتاه براي يارگيري هاي سياسي از ميان محافظه کاران دارند و اگر اتفاق غيرمنتظره يي به وقوع نپيوندد شانس «دولت ائتلافي» براي عرض اندام در انتخابات ناچيز است.