ترنج موبایل
کد خبر: ۸۹۹۷۶۰

در جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران چه گذشت؟

در جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران چه گذشت؟

عصر شنبه ۸ شهریور، جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران در تالار قلم کتابخانه ملی ایران برگزار شد.

تبلیغات
تبلیغات

فرارو-  مراسم امسال، پانزدهمین دوره جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران بود. اجرای این برنامه را فرزاد حسنی به عهده داشت. این جشن با مروری بر ادوار گذشته و با پاسداشت یاد سینماگران و منتقدانی که در سال‌های اخیر از دنیا رفته‌اند آغاز شد.

به گزارش فرارو، انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران، فعالیتش را از سال 1373 شروع کرد. این انجمن به شکل سالانه جشنی را برگزار کرده و بر اساس رای‌گیری اعضا، جوایزی را به برترین‌های بخش‌های مختلف سینمایی اهدا می‌کند.

حواشی و اتفاقات جشنواره

در ادامه جشن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران، جعفر گودرزی دبیر این جشنواره برای ایراد سخنرانی فراخوانده شد.  گودرزی سخرانی خود را اینگونه شروع کرد: «هنرمندان و سینماگران عزیز، اهالی شریف رسانه، میهمانان ارجمند و اعضای گرامی انجمن منتقدان، امشب ما در تالار قلم گرد هم آمده‌ایم، نه فقط برای برگزاری یک جشن، بلکه برای پاسداشت جادویی که نامش سینماست. سینما، حافظه‌ زنده‌ یک ملت است؛ آینه‌ای که شکست و شکوفه، غم‌ها و شادی‌هایمان را بازمی‌تاباند و ما را دوباره با خودمان روبه‌رو می‌کند. زخمی است که هم‌زمان مرهم است و فانوسی که در تاریک‌ترین راهروه‌های تاریخ، جرقه‌ای از امید را روشن می‌کند و این همان معجزه‌ای‌ست که سینما را یگانه و جاودانه کرده است.»

گودرزی ضمن تقدیر از گردهمایی سینماگران در جشن، از تک‌صدایی و تکرار در سینمای ایران گلایه کرد و از لزوم دوری از ابتذال در سینمای طنز و همچنین تولید آثار سینمایی بهتر گفت.

او ادامه داد: «مخاطب ما بی‌سلیقه نیست، تحقیرش کرده‌اند. با آثاری که نه تخیل را قلقلک می‌دهند، نه اندیشه را. نه می‌خندانند، نه می‌گریانند. بلکه فقط می‌گذرند؛ مثل نسیمی که یادش نمی‌ماند. سینمای ما، اگر بخواهد برخیزد، باید دوباره به تنوع، شهامت و تجربه‌گری بازگردد. باید جسارت کند، در روایت، در فرم، در لحن، در فهم مخاطب. و این آغاز نمی‌شود مگر با صدای منتقد، با واژه‌هایی که نه از سر خشم، که از سر عشق، آینده را صدا می‌زنند.»

او همچنین در مورد لزوم تنوع در داستان‌های سینمایی افزود: «ما در کشوری با اقلیم‌های متنوع، فرهنگ‌های رنگارنگ، اسطوره‌های زنده و زخم‌های عمیق، چرا باید فقط یک قصه را در صد فرم یکسان تکرار کنیم؟ و در این میانه، سینمای ما از زخمی عمیق رنج می‌برد: فقر ژانر، یعنی فقر تخیل.»

با پایان‌یافتن سخنان دبیر جشنواره، از بیتا موسیوی، منتقد سینما که عزیزانش را در جنگ 12 روزه از دست داده بود، دعوت شد تا روی صحنه بیاید.

بیتا موسوی ضمت تشکر از اهالی سینما بابت همدردی با او در چند ماه گذشته، ابراز امیدواری کرد که هرگز انسان بی‌گناهی قربانی جنگ و سیاست نشود.

پس از برگزاری مراسم بزرگداشت فرشته صدرعرفایی و اهدای لوح تقدیر به مهناز افضلی به عنوان نماینده صدرعرفایی در جشنواره، مراسم اهدای جوایز شروع شد.

جایزه کارگردانی را کوروش تهامی و مازیار فکری برای فیلم «صبحانه با زرافه‌ها» به سروش صحت اهدا کردند.

جایزه بهترین تدوین را حسن حسن‌دوست برای فیلم «پرویز خان» دریافت کرد.

جایزه بهترین موسیقی به مسعود سخاوت‌دوست برای فیلم «موقعیت مهدی» و تندیس بهترین موسیقی متن به ستار اورکی برای فیلم «خائن‌کشی» اهدا شد.

اکتای براهنی و کامران ملکی جایزه بهترین فیلم اول را به آرمان خوانساریان برای فیلم «جنگل پرتقال» اهدا کردند.

حسن پورشیرازی هم برای فیلم «پیرپسر» لوح تقدیر گرفت و جایزه‌اش را باارزش‌ترین جایزه‌ای که گرفته است دانست.

با حضور مهدی احمدی و امیر عابدی، دیپلم افتخار بهترین فیلم‌برداری به آرمان فیاض برای فیلم «برف آخر» و تندیس این بخش به مسعود سلامی برای فیلم «خائن‌کشی» رسید.

صدف اسپهبدی جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل زن را برای فیلم «علفزار» دریافت کرد.

علیرضا ثانی‌فر نیز دیپلم افتخار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را برای فیلم «علت مرگ نامعلوم» از آن خود کرد؛ تندیس این بخش به مجید صالحی برای فیلم «برف آخر» رسید.

دیپلم بهترین بازیگر نقش اول زن به الناز شاکردوست برای فیلم «بی‌بدن» و تندیس این بخش به سارا بهرامی برای فیلم «جنگل پرتقال» اهدا شد.

امین حیایی نیز برای بازی در فیلم «برف آخر» جایزه خلاقیت در بازیگری را دریافت کرد.

پانیبال شومون کسی بود که برای فیلم «علت مرگ نامعلوم» دیپلم افتخار بهترین بازیگر مرد نقش اول را گرفت؛ این در حالی بود که تندیس این بخش را میرسعید مولویان برای فیلم «جنگل پرتقال» از آن خود کرد.

جواد طوسی نفر بعدی بود که در حاشیه جشنواره از او تجلیل شد و بزرگداشتی به پاس سال‌ها فعالیتی که در حوزه سینما داشت برای او تدارک دیده شد.

در ادامه و پس از مزاسم بزرگداشت طوسی، علی زرنگار جایزه بهترین فیلم‌نامه را برای فیلم «علت مرگ نامعلوم» از آن خود کرد؛ تندیس کارگردانی نیز دیگر دستاورد فیلم «علت مرگ نامعلوم» برای علی زرنگار بود.

آخرین تندیس را مجید برزگر برای فیلم «علت مرگ نامعلوم» به عنوان بهترین فیلم دریافت کرد.

برزگر پس از دریافت جایزه گفت: «از همه بچه‌های تیم درخشان «علت مرگ‌ نامعلوم» تشکر می‌کنم. سینمای ایران یعنی همه سینمای ایران. آنچه که سانسور می‌شود هم‌ بخش مهمی از سینمای ایران است. اکران آنلاین هم بخشی از سینمای ایران است. انجمن می تواند در جشن بعدی فیلم‌های دیگری هم لحاظ کند. دوست داشتم امروز بهتاش صناعی ها اینجا باشد تا این جایزه به «کیک محبوب من» اهدا شود.»

تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
خط داغ
تبلیغات
تبلیغات